วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ไปกินข้าวนอกบ้าน

เย็นนี้กะว่าจะพากันไปกินหมูกะทะ กับอ้ายกล+จุ๋ม แล้วก็น้องวิวซะหน่อย
พอดีเพื่อนพี่ภูมิมาจากกรุงเทพฯ แล้วดันอยากจะไปเที่ยวไนท์
ก็เลยพากันออกไปกินข้าวที่ไนท์บาร์ซ่า ไปกินจริงๆ แหละ
ไม่ได้เดินดูของเลย เพราะมัวแต่เล่นกับน้องไอส์ ลูกชายสุดหล่อ
ของเพื่อนพี่ภูมิ หน้าตาน่ารักมากๆ หล่อเอาการเชียว
กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืนโน่น
มาถึงก็เลยรีบอาบน้ำ แล้วก็รีบเข้านอนเพราะอากาศหนาวสุดๆเลย

วันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2550

โลกนี้ มีแต่...ความรัก

ในโลกกว้างที่มีคนมากมาย
เราอาจเคยเดินสวนทางกันไปไม่รู้กี่ครั้ง
กามเทพมีจริงหรือเปล่านะ อยากรู้จัง
วันหนึ่งเราจึงถูกตั้งให้เป็นคนรัก ที่ห่วงใย
ก่อนหน้านั้นเราเคยพบกันมาก่อนหรือเปล่า
เคยมีช่วงที่เราเป็นคนแปลกหน้า ต่อกันไหม?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง คงต้องขอบคุณกามเทพ ที่สื่อใจ
ทำให้คนแปลกหน้าอย่างเรา มาห่วงใยและรักกันได้จริงๆ

วันพุธที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2550

จะต้องดีซิ *-*

ดีไม่ดี...อยู่ที่ใจเราหัวเราะ...
เมื่ออยากหัวเราะ ร้องไห้...เมื่ออยากร้องไห้
และต้องหัวเราะให้ได้หลังร้องไห้ทุกครั้ง!
อย่าทำอะไรที่ไม่อยากทำ... จงทำอะไรที่ใจอยากทำ...!
ตัวหนังสือ...เขียนผิด...ลบได้
การกระทำ...ทำผิด...เอาอะไรลบ
นึกว่าหมากำลังไล่ฟัดซิ...! ...จะได้รีบวิ่งรี่เข้าเส้นชัย...
...ล้มเมื่อไหร่จะได้รีบลุก...
ทุกย่างก้าว ของ ความฝัน คือ ย่างก้าว ของ ความเหน็ดเหนื่อย
ทุกย่างก้าว ของ ความเหน็ดเหนื่อย คือ ก้าวย่าง ของ ความสำเร็จ
ต่อให้ทุกข์ที่สุด....ก็ต้องผ่านพ้นไปจนได้
เมื่อเรานั่งมองอดีต เรายังผ่านทุกข์มาได้ตั้งหลายทุกข์
ก็ในเมื่อ..ชีวิต...มันยังมีชีวิต ขอแค่อย่าทุกข์ก่อนเจอทุกข์
หลังทุกข์ อย่าทุกข์อีก ให้ทุกข์ แค่ตอนทุกข์ แล้วทุกข์ที่สุด...ก็จะเป็น ทุกข์ แค่นี้เอง!
ให้ทำหน้าที่ทุกหน้าที่ด้วยหัวใจ ให้หัวใจตระหนักในหน้าที่....
แล้วเราจะไม่รู้สึกว่าหน้าที่เป็นหน้าที่ แต่เป็นการกระทำที่เกิดจาก...
หัวใจเรียกร้อง...ต่างหาก ดีไม่ดี...อยู่ที่ใจเรา...
ถ้าใจเรา...คิดดี เราก็จะเจอแต่สิ่งดีๆ ถ้าเรามองในทางที่ดี...
ใจเราก็จะรู้สึกดี ถ้ากำลังใจดี...สิ่งเลวร้าย...ก็จะคลี่คลายเป็น...ดี!

วันจันทร์ที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550

เย็นนี้ก็ยังทำโอทีอยู่นะเนี่ย

อีกวันแล้วที่เราต้องทำ OT แต่วันนี้ทำไปเล่นไป
ก็มัวแต่เล่นเอ็มกับเพื่อน เลยคีย์ข้อมูลได้นิดเดียวเอง
แต่ไม่เป็นไร เพราะเหลืออีกแค่ไม่ถึง 50 ชุด ก็จะเสร็จแล้ว
ถ่วงเวลารอคนอื่นก่อน เพราะบางคนเหลือตั้ง 300 กว่า
บางคนก็ ตั้ง 500 สบายเราเลยหละ
ขอเล่นอีกนิดหนึ่งก็จะกลับบ้านแล้ว
<***>

วันเสาร์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2550

ทำโอที

ตอนแรกที่ตัดสินใจว่าจะทำโอที คิดว่าจะง่าย
แต่ที่ไหนได้ หินสุดๆ ทำยาก จะต้องใช้เวลา
ให้แบบสอบถามมาตั้ง 1,000 ชุด
ทำทั้งวันได้แค่ 200 ชุดเอง เหนื่อยมากๆ
ไม่น่ารับมาเลย แต่ทำไงได้รับมาแล้วต้องทำให้เสร็จ
ไม่งั้นเสียหน้าแย่เลย เสียชื่อด้วย

วันเสาร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2550

สุดที่รัก

สุดขอบฟ้าคือโลก
สุดโศรกคือเศร้า
สุดจะเหงาคืออกหัก
สุดที่รักตือเธอ

วันจันทร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2550

เบื่อจังเลย

ทำไมขี้เกียจตื่นมาทำงานก็ไม่รู้
เบื่อจริงๆเลย รู้สึกไม่ค่อยสบาย
เจ็บคอปวดหัวสุดๆ
ไม่อยากลุกเลย แต่จำเป็นต้องลุกเพระมันเป็นหน้าท่