ความรัก และความผูกพัน

ความผูกพันความรัก..และวันเวลานำมาซึ่ง..
ความผูกพัน โดยที่เรา.ไม่ทันรู้สึกตัวมาก่อนคนบางคนมีความรัก..
และสุขที่ได้ผูกพันกับคนที่ตนรักอีกบางคนอยากรัก..
แต่ไม่อยากผูกพัน.. สิ่งใดกันหนอ?..ที่ผูกและพัน..
คู่รักเข้าไว้ด้วยกันความรัก..ความคิดถึง..ความห่วงใย..
การยอมรับ..การให้อภัย..คำตอบนั้น..มีได้ร้อยแปด..พันประการ
ขอเพียง..ความรักนั้น..เกิดจากใจแท้จริงทุกสิ่งทุกอย่าง..
ทั้งร้ายและดี..ที่ได้เกิดขึ้นในวันเวลาที่ผ่านไป
นับตั้งแต่วินาทีที่มีใครคนนั้นอยู่ข้างในใจจะกลายเป็นสายใย ...
ที่ไม่อาจรู้ความแข็งแรงและไม่อาจคะเนความยาวไกล..ที่มีหน้าที่ผูกและพัน..
ใครหลายคนอาจคิดว่าการจากกัน..อาจทำให้สายใยนี้ขาดลง...แต่ในความเป็นจริงนั้น..
หากจากกันทั้งที่ยังรัก..ยิ่งคิดถึง..ยิ่งห่วงหา..สายใยยิ่งแข็งแรงหากจากกันเพราะไม่รัก..
ก็ใช่ว่าจะความผูกพันจะขาดหาย..เพียงแต่เจ้าของ..
เจ็บปวดเกินกว่าจะอยากนึกถึงจึงเก็บมันไว้ในส่วนลึกของใจ..
เมื่อเวลาผ่านไป..เมื่อคิดถึงได้โดยที่ไม่เจ็บปวด
จะพบว่าความผูกพันไม่ได้หนีหน้าไปไหนหากยังคงสงบนิ่ง..
รอคอยการค้นพบจากใจตัวเราเองขอเพียงให้
ความผูกพันเป็นดั่งสายใยที่อ่อนโยน..อบอุ่น
อย่าได้กลายเป็นโซ่..ผูกล่ามหัวใจใครไว้เลย