เกิดมาแค่คนเดียว

คนเราตอนเกิดก็มาแค่คนเดียว ไม่ได้จูงมือใครมาด้วย
แต่ทำไมตอนโต หรือ ตอนมีความรัก … กลับอยากจูงมือกับเขาไปด้วยทุกหนทุกแห่ง
... พอถึงวันที่เขาจะจากเราไป ทำไมเราถึงทนไม่ได้
ทำไมเราต้องทุกข์ใจมากขนาดนี้ จะมีใครให้คำตอบได้ไหม?
การที่เรารักใครสักคน เวลารักมันก็ง่าย แต่เวลาจะเลิกรักนี่สิยากมาก…
นี่คงเป็นคำถามที่ไม่มีใครตอบได้ นอกจากตัวเราเอง
ถ้าเราเลือกที่จะอยู่... แล้วเจ็บ นั่นก็ถือว่า... เป็นความสมัครใจของเรา
แต่ทำไมเราเลือกที่จะเจ็บ ทำไมเราไม่เลือกที่จะทำใจ
แล้วยอมหันหลังเดินจากไปอย่างช้าๆ ค่อยๆ ให้ความเจ็บปวดมันหมดไป
พร้อมกับระยะทางที่เราเดิน อนาคตข้างหน้ายังมีอีกไกล ชีวิตเราต้องเดินต่อไป...
โลกนี้ไม่ได้มีเราเพียงคนเดียว ลองหันหลังกลับไปมองคนรอบๆ
ข้างคุณสิว่ามีมากมายขนาดไหน จำไว้แค่ว่า… "ตอนเกิดมาเราไม่ได้จูงมือใครมาด้วย"