ชีวิต หนอ

เราดูอะไรได้ทั้งวัน แต่ให้จดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งสักครู่หนึ่ง
ดูช่างยากเย็นเหลือหลาย
เราฟังอะไรได้ทั้งวัน แต่ให้ฟังเสียงเต้นของหัวใจตัวเองสักตุ๊บหนึ่ง
ดูช่างยากเย็นเหลือหลายเราหายใจเข้า-ออกได้ทั้งวัน
แต่ให้กำหนดสติหายใจเข้า-ออกยาวๆก่อนนอนสักครั้งหนึ่ง
ดูช่างยากเย็นเหลือหลายเรากินอะไรได้ทั้งวัน
แต่รอให้มีสติพิจารณาก่อนสักชั่วอึดใจหนึ่งดูช่างยากเย็นเหลือ
หลายเราพูดอะไรได้ทั้งวัน
แต่ให้กล่าวคำสรรเสริญพระรัตนตรัยสักจบหนึ่ง
ดูช่างยากเย็นเหลือหลายเราจับต้องลูบคลำอะไรได้ทั้งวัน
แต่ให้ลูบคลำเนื้อหนังอันเหี่ยวย่นของตนเองสักครั้งหนึ่ง
ดูช่างยากเย็นเหลือหลาย
เราเสวยอารมณ์ที่อิฏฐารมณ์และอนิฏฐารมณ์ต่างๆ ตลอดวัน
แต่ให้รู้สึกสัมผัสต่อความทุกข์จนตลอดสายแม้เพียงครั้งเดียว
ในชีวิตดูช่างยากเย็นยิ่งไปกว่านั้น