วันพฤหัสบดีที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

รักพี่ภูมิที่สุดเลย น้อยกว่าพ่อ กับ แม่ นิดหน่อย


ความรัก..กับ ความผูกพัน หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา

แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ ... รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก

รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ..... รัก

รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก

รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ .... ผูกพัน

ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก

ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน
... เคยไหมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า .... เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพราก

ต้องมาตามหากันเป็นแรมปี ถ้าเคยรู้สึกอย่างนี้ ยามที่มองแววตาใครคนนั้น

แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆ เพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต

ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน

ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก

แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที

วันอังคารที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

วันนี้ทำไมมันแย่จัง



เช้านี้ไม่รู้ว่าก้าวขาไหนออกจากบ้าน

ขับรถมาทำงาน ดันยางแบนอีก

เสียเงินไปตั้งร้อยบาท แย่จังเลย



หากชีวิตกำลังแย่ต้อง..เข็มแข็ง อดทน

หากคุณรู้สึกกำลังแย่.. หากคุณรู้สึกหมดสิ้นเรี่ยวแรง

หากคุณรู้สึกเจ็บปวดผิดหวัง หากคุณรู้สึกกำลังจะทนไม่ไหว

คุณคงรู้สึกสงสารชีวิตตัวเอง!

แล้วคุณจะจัดการกับชีวิตตังเองอย่างไรดีหนอ



วันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

วันอังคารสุดแสนยุ่ง

วันนี้หนุกหนานกันจริงๆ
วุ่นวายกันสุดๆ เสียงดังเป็นที่หนึ่ง
แต่ก็ยังมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอด แถมตลกอีกต่างหาก

วันอังคารที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

ตื่นแต่เช้ารีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วก็มาส่งน้องที่โรงเรียน
หลังจากนั้นก็เข้ามาที่สำนักงาน เป็นกิจวัตรที่น่าเบื่อสุดๆ
แต่ทำไงได้ หลีกเลี่ยงได้ซะที่ไหน ไม่เป็นไร (สู้ๆ)
คิดไว้ ทำเพื่อเงิน อิอิ..

วันจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

วันนี้ก็วันทำงาน

เช้านี้ ยุ่งสุดๆ เลย มาถึงที่ทำงานยังไม่ 7 โมงเลย
แต่ก็ต้องกลับบ้านอีกครั้ง ก็ดันลืมเอาแผ่นหนังมาให้
พี่ทำงาน แย่จัง กลับไปกลับมา เปลืองน้ำมันที่สุดเลย
แต่รับปากกับพี่เค้าแล้วก็ต้องเอามาให้ เดี๋ยวหาว่าเรา
เชื่อถือไม่ได้ (ไม่เป็นไร)

วันพฤหัสบดีที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

วันศุกร์ สุดสัปดาห์


ฝนตกทุกวันเลย มาทำงานก็ลำบากสุดๆ

ขับมอเตอร์ไซด์มา แถมต้องเอาพงษ์มาด้วย

ตัวหนักมากๆ แต่ก็มาถึงที่ทำงานได้อย่างปลอดภัย

สภาพก็คิดเอาเองเถอะ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง

ดูไม่ได้เลยเรา

ความรู้มากๆๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง ความรู้สูง กำแพงสูง

ความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร

นอกจากอิฐที่ตนเอง ก่อขึ้นมา กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำเข้าไปแรกๆๆจะรู้สึกว่าได้กลิ่น

อยู่ในนั้นนานๆๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่ จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่

ถ้าเรารักใครซักคน เราควรเปิดโอกาสให้เค้าได้ทำผิดหลายๆๆครั้ง

เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว

ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่ ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก

ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานที่ต้อนรับที่กระตือรือร้น ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์

มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา ถ้าสันดานห่วยๆๆ มันเป็นกระดาษ เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน ลมกิเลสพัดมา

ก็ขึ้นกับว่าก้อนหินของใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้ ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง..

วันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

อากาศร้อนจัง

วันนี้มาถึงที่ทำงานแต่เช้าเลย
ไปส่งน้องที่โรงเรียนด้วย ก็ต้องมาเช้าเป็นพิเศษ
และต่อไปนี้ก็จะต้องมาเช้าอย่างนี้ทุกวัน
ก็ดีรถจะได้ไม่ติด แต่ขี้เกียจตื่นนอนมากๆเลย
เป็นอะไรที่เหนื่อยใจจังเลย

วันอังคารที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

เช้าวันพุธ สุดแสนยุ่ง


วันนี้ทำไมยุ่งแต่เช้าเลย ปวดหัวจัง

ในสำนักงานก็เสียงดังกันมากๆเลย

มีแต่คนเถียงกัน ไม่รู้เป็นไร
แต่ก็ยังดีอยู่

วันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

ง่วงนอนสุดๆ


เป็นอะไรก็ไม่รู้ วันนี้ง่วงนอนจังเลย

พอกินข้าวเที่ยงเสร็จก็รีบเข้าสำนักงานเลย

หันไปหันมาก็ไม่มีใคร เลยแอบนอนสักงีบ

ตื่นมาก็ยังมืนตึ๊บอยู่เลย

ต้องหาอะไรทำให้สดชื่นสักหน่อย เฮ้อ ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ก็ไม่รู้

วันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

สงสัยจะบ้า

สงสัยวันนี้เราท่าจะเพี้ยน คิดว่าวันนี้เป็นวันจันทร์
แต่แท้ที่จริงแล้วเป็นวันศุกร์ต่างหาก บ้าไปแล้ว อิอิ..
ใกล้จะเลิกงานแล้วดีใจจังเลย พรุ่งนี้ก็วันเสาร์ ได้พักอีกตามเคย
แต่วันอาทิตย์ต้องมาอยู่เวร น่าเบื่อสุดๆเลย
แต่ก็ต้องจำใจอยู่

วันพฤหัสบดีที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

บ่ายวันจันทร์

ทำไมง่วงนอน

เช้าวันจันทร์ วันทำงาน

เช้าวันนี้ตื่นมาพร้อมกับความสดใส
แต่มาถึงที่ทำงาน งานยุ่งสุดๆ พิมพ์งานเยอะมาก
แต่ก็ยังสู้ เพราะถ้าไม่ทำก็ไม่รู้จะให้ใครทำ
มันเป็นหน้าที่ของเรา แต่ก็ทำจนเสร็จจนได้
ดีใจจริงๆ

วันอังคารที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

ไปเที่ยวทะเลมา หนุกที่สุดเลย